รายการเจาะใจ...
เป็นรายการที่น่าสนใจอีกรายการหนึ่งที่เราชอบดู
บางครั้งก็ดูจนจบรายการก็มี
แล้วบังเอิญ...
วันหนึ่งได้นั่งดูเรื่องราวของพี่ชายคนหนึ่ง
พี่ชายคนนี้เป็นคนที่ทำให้เราเข้าใจชีวิต...
ชีวิตของคนเราที่ไม่สามารถกำหนดโชคชะตาได้
เค้าเจอเรื่องร้ายที่ไม่คาดฝัน
เค้าอยู่ได้ไม่นาน
ตอนดูพี่เค้านั้น...ร้องไห้ตลอดเลย
เค้าสอบติดคณะนิติศาสตร์ของจุฬาฯได้
มีโอกาสแล้วแท้ๆ
แต่กลับต้องไม่ได้เรียนเพราะโรคมะเร็ง
29/10/51
เริ่มต้นครั้งใหม้ของการไปเรียน(อีกวัน)
ของสับดาห์สุดท้ายในเดือนตุลาคม
อากาศของที่นี่แปรปรวน
เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว
เดี๋ยวแดดออกอีก
หัวใจของชั้นเปรียบเสมือนอากาศ
มักแปรปรวนไปเสมอ
บ้างครั้งก็รู้สึกมีความสุขที่ได้เจอหน้า
แต่บางครั้งก็คิดว่า
เราไม่เจอกันยังดีกว่าอีก
เป็นเพราะนายคนเดียว
ที่มาทำให้หัวใจเปลี่ยนแปลง
นายเคยรู้บ้างไหมว่าทุกวัน
ชั้นต้องเก็บความลับนั้นไว้
ไม่อาจบอกให้นายรู้ได้
เมื่อถึงเวลา
นายก็จะค้นพบมัน
ด้วยตัวของนายเอง
24/10/2551
วันแห่งความประทับใจกำลังหวนกลับมาอีกครั้ง...
เมื่อเวลานั้นมาถึง เราคงพูดอะไรไม่ออก
คงได้แต่ยืนยิ้มอยู่บางๆ...พร้อมกับหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ
อยากจะเดินเข้าไปหาเค้า แล้วบอกว่า "ชั้นชอบนาย"
มันดูเหมือนพูดง่ายนะ แต่ความจริงแล้ว
มันยากพอๆกับการทำข้อสอบคณิตเลยล่ะ
แต่เมื่อวันนั้นมาถึง เค้ากลับไม่อยู่ซะแล้ว
เค้าหายไปทิ้งไว้พร้อมๆกับภาพที่เลือนลาง
ภาพในวันนั้น วันที่เรายิ้มให้กัน
มันเป็นภาพแรกแห่งความทรงจำที่ดีที่สุด
ไม่น่าเชื่อว่าเราจะสบตากัน..แล้วทำเหมือนไม่มีอะไร
มันมาพร้อมกับรอยน้ำตาเสมอ
คิดถึงภาพนั้นที่ไร มันเจ็บปวดทุกที
แต่ชั้นเชื่อว่า...ซักวันนายก็ต้องกลับมา
ถึงแม้ว่ามันจะไม่เป็นเหมือนเดิม
แต่..ชั้นก็ยังจะยิ้มข้างนายเสมอ
ถึงแม้จะเป็นเพียงเสี้ยวนึงก็ตาม
ช้นเชื่อว่า...สักวันเราต้องพบกันใหม่
เพราะพระเจ้า..คงไม่ใจร้ายกับหัวใจ
ของชั้นแน่ๆ
